27.08.2012

Siostra twojej siostry

"Your sister's sister" reż. Lynn Shelton, USA 2011 r. 


Są filmy, które warto obejrzeć chociażby dla scenerii, w której dzieje się akcja i pięknych zdjęć. Lynn Shelton lubi kręcić filmy w swoim rodzinnym mieście – Seattle. W „Siostrze twojej siostry” wysyła trójkę bohaterów do domku malowniczo położonego nad jeziorem w środku lasu. Zdjęcia kręcone były w jesiennym słońcu, które zawsze pomaga osiągnąć wyjątkowej urody ujęcia. Wielką przyjemność sprawia oglądanie zalanego ciepłymi promieniami jeziora i odbijającego się w nim lasu. W ten sposób filmowana jesień zawsze wydaje mi się najpiękniejszą porą roku.



Kilka dni w tym uroczym miejscu spędza ciekawy trójkąt: Hannah, która zaszyła się w nim po zakończeniu siedmio letniego związku, Jack, którego najlepsza przyjaciółka Iris wysłała do niego by pozbierał się po śmierci brata (nie wiedząc, że ktoś już tam jest) i sama Iris – siostra Hannah, wpadająca z nieoczekiwaną wizytą. Cała trójka jest na rozdrożu swojego życia, ale mimo dramatycznego opisu, podchodzą oni do tego raczej z czarnym humorem niż z czarną rozpaczą. Dwie kobiety i jeden mężczyzna w domku na odludziu muszą wywołać konflikt stawiający w znak zapytania łączące ich silne więzi. Nie będzie to jednak tak oczywiste jak można by wywnioskować z trailera co jest miłą niespodzianką.

Reżyserka i scenarzystka w jednym zdecydowała się zrobić film długometrażowy z dość wątłej z pozoru historyjki. Udało jej się nakręcić całkiem niezły, lekki dramat głównie dzięki sile aktorów, których doskonale dobrała. Zdjęcia zajęły ekipie zaledwie 12 dni, a większość scen została zaimprowizowana. Postacie wydają się czasem wręcz boleśnie prawdziwe. Na ich realność składa się zarówno subtelna gra jak i pomysłowe rozwiązania scenariuszowe, grające trochę na nosie widza. Emily Blunt jako młodsza siostra oraz zaniepokojona przyjaciółka jest urocza i bardzo zabawna. Jej związek z Hannah, graną przez Rosemarie DeWitt bardzo przekonywująco wypada na ekranie. Siostry potrafią sobie nieźle przywalić, ale i być dla siebie wsparciem. Mark Duplass jako Jack to typowy rozładowywacz napiętej sytuacji. Zabawny nieudacznik z potencjałem. Jako widz czułam się bardzo dobrze w ich pokręconym towarzystwie.

Dużo tu sekretów, wspólnej przeszłości – często również tej niezręcznej, poszukiwania swojej drogi. Mimo, że fabuła opiera się na emocjach, film jako całość jest raczej minimalistyczny. Moja ulubiona sekwencja, kiedy skonfliktowane siostry zostają same w domu, odbywa się niemal bez słów. Obrazy i muzyka wystarczają by zrozumieć co się właśnie dzieje na ekranie.

Wszystko składa się na obraz współczesnych związków, które co raz częściej są mocno pokomplikowane. Podoba mi się spokojny sposób w jaki Shelton to zjawisko ujęła. 

8 komentarzy:

  1. Prawie ze wszystkim się zgadzam. Czasem, kiedy gra nie była bez słów, właśnie słowa były drażniące, a zbudowane z nich dialogi banalne i lekko śmieszne.

    OdpowiedzUsuń
  2. a mnie to się pobadało bo było naturalne jak np. nieudane żarty :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Lubię minimalistyczne kino i chętnie obejrzę:) Nie wiem czy widziałaś może film "Wyśnione miłości", ale po przeczytaniu Twojej recenzji mam wrażenie, że jeśli chodzi o klimat to przypominałby "Siostę twojej siostry".
    Pozdrawiam:)

    OdpowiedzUsuń
  4. "Siostra..." ma dużo elementów humorystycznych, jest bardziej komedią, lekkim dramatem

    OdpowiedzUsuń
  5. Dużo się nasłuchałam o tym filmie i chyba w końcu go obejrzę :)

    OdpowiedzUsuń
  6. Odkąd zobaczyłam zwiastun bardzo chcę obejrzeć, mam nadzieję że film mnie nie zawiedzie! :)

    OdpowiedzUsuń
  7. Koniecznie muszę zobaczyć, Emily Blunt bardzo mnie intryguje jako aktorka, przyglądam się jej rolom i zastanawiam, jak się rozwinie aktorsko!

    OdpowiedzUsuń
  8. ja też ją lubię i rzeczywiście wybiera dość różnorodne role, myślę, że najlepsze przed nią

    OdpowiedzUsuń

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...